Zo af en toe krijg ik de vraag: “Waar staat de libel voor in je logo?”.

Als dat tijdens een workshop gebeurt, hou ik dat vaak af. Het is namelijk een heel persoonlijk verhaal, wat bij mij best wat emoties oproept. Daarnaast is het ook niet in één zin vertelt.

Omdat ik het verhaal best wil delen met mensen die hier naar vragen, heb ik besloten deze blog te schrijven.

Doorzettingsvermogen en groot verlangen

Voor mij staat de libel voor durven dromen, voor doorzettingsvermogen, voor een groot verlangen. Voor stappen durven maken, ook als is het spannend.
Dat is de reden dat de libel in mijn logo staat.

Want de stap maken om mij n eigen bedrijf te starten, was voor mij een grote en belangrijke, maar ook spannende stap.
De passie om leerkrachten meer met ICT te laten doen, heeft me uiteindelijk doen besluiten mijn bedrijf te starten.

Een sprong in het diepe, maar wel met een heleboel passie.

Link met verleden

Maar mijn link met de libel begint al veel eerder…. Eigenlijk al in 1969, als ik slechts 2 jaar oud ben.
Op 15 oktober 1969 wordt mijn broertje Alex geboren. Tot groot verdriet van mijn ouders blijkt hij dood te worden geboren.
Een periode van veel verdriet breekt aan voor mijn ouders. Vooral voor mijn moeder, die mijn broertje niet eens mocht zien.

Het gemis van wat had kunnen zijn, heeft een stempel op haar (en daardoor op mijn) leven gedrukt.
Tel daarbij op dat er in die periode nauwelijks over gesproken werd, dat mijn broertje begraven lang in een kindergrafje met alleen een nummertje en je kunt wel raden dat daar problemen uit voort komen.

Om een lang verhaal kort te maken:
Ik kreeg een burnout. Een stevige…!
Niet alleen door het verleden, ook zeker door mijn passie voor onderwijs.

Maar het verleden bleek daar wel een rol in te spelen. Dus daar moest ik wat mee.
In gesprekken met mijn ouders, vertelden ze me veel over de tijd en hoe het allemaal gegaan was.

Mijn moeder vertelde me ook toen weer het verhaal van de libel. Dit had ze me al eerder verteld, maar nu woelde ik dat ik daar iets mee moest.

Ze vertelde:

“In de zomer na de geboorte van Alex, was ik heel verdrietig. Ik zat vaak buiten.
En op een dag kwam daar een grote libel bij me zitten, op mijn schouder.
Die libel heeft daar uren gezeten en gaf m, gek genoeg, troost.
Die hele zomer kwam de libel steeds terug. Daarmee werd hij een symbool van troost. 
En een symbool dat er meer was tussen hemel en aarde.”

Om mijn broertje zijn “rechtmatige” plek te geven in ons gezin, deed ik een aantal dingen:

  • zijn naam kwam op de verjaardagskalender
  • ik bracht zijn naam ter sprake in ons gezin en de familie
  • en ik ging op zoek naar een manier om zijn graf niet meer anoniem te maken.

Uiteindelijke belandde ik bij een kunstenaar, met wie ik samen een libel heb gemaakt, die op Alex zijn graf zou komen te staan.

Thuis

De libel heeft eerst een paar weken in onze tuin gestaan.
En terwijl hij daar stond, kwam voor mij het besef dat hij niet op Alex zijn grafje moest, maar dat hij “naar huis moest”.

In overleg met mijn ouders heeft de libel toen een plek midden in de vijver in hun achtertuin gekregen.

En dat was fijn! Alex was thuis, bij mijn  ouders, waar hij hoorde.

Nadat in 2012 mijn ouders kort na elkaar overleden zijn, is Alex vanuit zijn kindergrafje herbegraven bij mijn ouders.
Toes was de cirkel rond. Ze waren samen.

Sinds die tijd staat de libel op het graf.

Een belangrijke plek in mijn  leven

Zo komt het dus dat de libel een belangrijke plek in mijn leven heeft.
En het is bijzonder, maar op belangrijke of moeilijke momenten in mijn leven komt er altijd een grote libel langs, die een tijdje om me heen blijft vliegen.

Daarom heeft de libel een plek in mijn  logo gekregen.