Ode aan het jonge kind

Als ze 3 jaar en 11 maanden zijn zie je ze voor het eerst. Sommige vol met praatjes en anderen verscholen achter de benen van hun vader of moeder. Met grote ogen kijken ze de klas rond. Ze worden bijna 4 jaar en dan zijn ze KLEUTER!

Ik draag deze blog op aan ‘mijn’ leerling.
De leerling in mijn groep met wie ik het schooljaar eindig en waar ik zo ontzettend trots op ben.

In december 2019 kwam er een nieuwe jongen kennismaken.
Hij zei niets en durfde me niet aan te kijken.
Toen zijn moeder even weg liep, liep hij gillend achter haar aan.

De eerste schooldag ging het al veel beter, hij liep zo naar binnen en ging zitten.
Zijn afwachtende houding en zijn gebrek aan zelfredzaamheid vielen me op.
Als we gingen gymmen wist hij niet door welk gat van zijn shirt zijn hoofd moest en stond hij met zijn hele pakketje kleren voor mijn neus, of ik hem wilde helpen. Natuurlijk wilde ik hem helpen, maar wel helpen om het zelf te kunnen doen.

Nu zijn we 1,5 jaar verder en deze jongen doet alles zelf en als iets niet lukt komt hij het vragen.
Hij is mijn expert in de blokken netjes opruimen (ik heb een heel systeem hiervoor) en voor het aan- en uitkleden heeft hij mijn hulp niet meer nodig..
Sterker nog, hij helpt anderen!

Eigenaarschap

Op het kindcentrum waar ik werk vinden wij eigenaarschap van de kinderen erg belangrijk.
Niet alleen met dingen zelf doen, maar ook in hun leerproces en dit is met jonge kinderen super om te doen.

Samen met de kinderen maken we een groeidoel, iets wat ze in de komende periode willen leren.
‘Mijn’ kleuter wilde graag leren om grote puzzels te maken. De puzzels van 9 of 12 stukjes lukte al. En nu dóór moet hij gedacht hebben!

De kinderen  mogen zelf het moment bepalen om te oefenen en af en toe plan ik een moment in.
Elke keer weer pakt hij een puzzel.
Pff wat is dat moeilijk.
Eerst de hoekjes, dan de randjes en dan het midden.
Na een paar weken oefenen lukt nu helemaal zelf!

Ik zat er naast en ik kreeg tranen in mijn ogen. Die trotse blik van hem was geweldig om te zien.
Wauw vent, wat heb jij je ontwikkeld en wat ben jij zelfredzaam geworden.
Wat weet je goed wat je nog wil leren en wat ben je gemotiveerd om hier ook mee te oefenen.

Welk advies had jij willen hebben?

Ik zag op de Facebook-groep Kleuterwereld een vraag voorbij komen:
“Wat voor advies had je zelf graag willen hebben toen je een kleutergroep kreeg?”

Bianca Antonissen (beheerder van de facebookgroep en auteur van Werken in een kleuterwereld) trapte af met; Vertrouw op de ontwikkeling van het kind!
Ik ben het zo mee met haar eens.

Toen deze kleuter startte op school dacht ik; “Pff hier krijg ik een hele kluif aan”. Maar zie nu!
Ze groeien, ze bloeien en ze ontwikkelen maar door.
Vertrouwen in de kinderen hebben is zeggen: het komt wel goed, neem de tijd, ik ben er voor je als je me nodig hebt!

Dat gun ik ieder jong kind en ik gun iedere collega om dat in te zien..

En… welk advies had jij willen hebben toen je startte met kleuters?